
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Μέτρο που αποκάλυπτε τη συστημική σαπίλα ήταν και αποσύρεται.. Στην λευκή εβδομάδα αναφέρομαι που κατά τον εσμό των μεγαλοξενοδόχων και των πολιτικών τους υπαλλήλων θα τόνωνε την...
τουριστική αγορά με τις εσωτερικές ολιγοήμερες δραπετεύσεις.
Η επί του τουρισμού τουρίστρια κυρία ΄Ολγα Κεφαλογιάννη ανακάλυψε «οψίμως» και μετά τις κάθετες αντιδράσεις των άμεσα εμπλεκομένων όπως η ΟΛΜΕ για παράδειγμα, ότι το θέμα τέθηκε «πρόωρα».. Δεν παραιτήθηκε ωστόσο της καθεστωτικής απόπειρας διαχωρισμού των μαθητών σε πατρικίους και πληβείους.. Επειδή περί αυτού του κυνισμού πρόκειται και ας μην το επισήμανε ουδείς.
Υπό τις συνθήκες οικονομικής θερμοκρασίας και πίεσης που βιώνει η ελληνική οικογένεια, το βέβαιο ήταν πως ελάχιστες από αυτές θα είχαν την ευχέρεια εκμετάλλευσης του συγκυβερνητικού «δώρου» προς τους μεγαλοξενοδόχους. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία θα παρέμεναν έγκλειστες στα κατακόρυφα σπήλαιά τους. Και το χείριστο. Θα έθεταν εαυτούς ενώπιον των δικαστών απογόνων τους στο εδώλιο του κατηγορούμένου, υποχρεούμενοι να απολογηθούν για τα ανείπωτα της οικονομικής ισχαιμίας τους. Ποιος δηλαδή ήταν ο λόγος που δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσουν την ψυχαγωγική εκστρατεία των συμμαθητών τους.
Το έγκλημα των εγκλημάτων. Ο λεηλατηθείς από την άρχουσα τάξη γονιός θα υποστεί αυτού του μεγέθους την συναισθηματική σύνθλιψη, ώστε η αυτοκτονία να του φαντάζει προς στιγμή λύτρωση.
Είναι φύση και θέση αδύνατον να εξηγήσει σε έναν ανήλικο ότι στην ιεράρχηση της καθημερινότητας, η ψυχαγωγία του καταλαμβάνει την προτελευταία θέση απλώς γιατί στην τελευταία επικρατεί συνωστισμός πολυτελών υπηρεσιών και αγαθών. Πως προηγούνται άλλα που αφορούν στην διατροφή την εκπαίδευση και την υγεία του. Αυτά για τα παιδιά θεωρούνται αυτονόητες υποχρεώσεις. Δεν διαπραγματεύονται το αναγκαίο ποτέ. Το περιττό τα ενδιαφέρει. Και εν προκειμένω το παιχνίδι με το λευκό του χιονιού. Κι όταν ο γονιός τους ατονεί να τους το προσφέρει, θεωρείται από τους συμμαθητές του ως παιδί ενός κατώτερου θεού. Το παιδί ενός looser κατά την καπιταλιστική ορολογία. Ενός ηττημένου κατά την ελληνική γλώσσα που πάντα κυριολεκτεί.
Για ν’ αρχίσουν οι υπαρξιακές αμφισβητήσεις του ανηλίκου που όπως προαναφέραμε δεν έχει την ωριμότητα να επεξεργαστεί τις αιτίες της οικογενειακής του ήττας. « Κι αφού είσαι ένας looser γιατί με γέννησες;».. Με την ερώτηση αυτή τίθεται αυτομάτως υπό αμφισβήτηση τόσο ο λόγος όσο και η ηγεσία του πατέρα. Κάτι που σημαίνει πως το παιδί εγκαταλείπεται έρμαιο στην καθοδήγηση του πρώτου τυχόντα που κατά κανόνα για λόγους ιδιοτελείς – οι οποίοι συχνά πυκνά κινούνται εντός ή στην καλλίτερη περίπτωση στα όρια του ποινικού δικαίου- θα καλύψει τις ανάγκες του..
Ως συνέπεια αυτών θα είναι η λευκή εβδομάδα των καθεστωτικών αποβλήτων να μεταλλαχθεί σε μαύρη ζωή για την ήδη εξαθλιωμένη οικογένεια που κοινωνικά ακροβατεί .. Γι αυτό ήταν έγκλημα με τους ηθικούς αυτουργούς και στην περίπτωση αυτή να έχουν όνομα διεύθυνση και τηλέφωνο..
klydonas

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου