«Παίζουν Πολλοί και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης

Μ’ αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής για τη συμφωνία του πακέτου στήριξης των 750 δισεκατομμυρίων με σκοπό την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας από την... πανδημία, γίναμε, για πέντε ημέρες, μάρτυρες ενός θεάτρου του παραλόγου, όπου η Καγκελάριος της Γερμανίας και ο Πρωθυπουργός της Ολλανδίας, έπαιζαν το γνωστό παιχνίδι του «καλού και του κακού μπάτσου» εν γνώσει και παρουσία του Γάλλου Προέδρου .
Εάν ακούσει κάποιος τις διθυραμβικές δηλώσεις των ευρωπαίων ηγετών των 27 κρατών μελών για το σχέδιο μετά τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου του 2020, θα διαπιστώσει, ότι όλα τα κράτη μέλη βγήκαν κερδισμένα κι αυτό έχει την εξήγησή του.
Όπως είθισται στην πολιτική, όλοι οι ηγέτες έπρεπε να δείξουν στους λαούς τους πόσο ικανοί διαπραγματευτές είναι, ώστε μετά από «πολύ σκληρές διαπραγματεύσεις», να πετύχουν το καλύτερο αποτέλεσμα για τη χώρα τους, εμπαίζοντας τους λαούς τους και εντέλει μακροπρόθεσμα και τους ίδιους τους εαυτούς τους, διότι κάποια στιγμή και όταν αυτοί δε θα είναι στην εξουσία, θα «λάμψει» η αλήθεια. .
Εάν διαβάσει κάποιος το γερμανικό περιοδικό “Spiegel” την επομένη ημέρα της συμφωνίας, θα διαπιστώσει, ότι κερδισμένη είναι μόνο η Γερμανία. Σε άρθρο του στο “Spiegel” την επομένη της συνόδου, αναλύει, ο Prof.Marcel Fratzscher, πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας (DIW) στο Βερολίνο και σύμβουλος του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας: «γιατί η Γερμανία είναι η κατ’ εξοχήν κερδισμένη της συνόδου»[1]
Σύμφωνα με τον Marcel Fratzscher, «η σύνοδος κορυφής της ΕΕ είναι μεγαλύτερη επιτυχία της κας Μέρκελ, διότι είναι η βάση για να καταστεί η Ευρώπη παγκοσμίως και μακροπρόθεσμα, η πιο ανταγωνιστική οικονομία. Ο όρος “ανάκαμψη”(recovery), που χρησιμοποιείται για το πρόγραμμα των 750 δις είναι παραπλανητικός επειδή αφορά λιγότερο στην ανάκαμψη ή την ανοικοδόμηση μετά το Lockdown και περισσότερο στην αρχή της διαδικασίας μιας θεμελιώδους μεταρρύθμισης και μετασχηματισμού της ΕΕ και της οικονομίας της. Τα κεφάλαια του προγράμματος 750 δισεκατομμυρίων ευρώ είναι αδύνατον (όπως ελπίζουν χώρες όπως η Ελλάδα) να αρχίσουν να ρέουν μέχρι τα τέλη του επόμενου έτους και θα κορυφωθούν μόνο όταν ελπίζουμε πως θα έχει ξεπεραστεί η χειρότερη φάση της πανδημίας. Αυτά τα χρήματα δεν είναι επομένως υποκατάστατα των προγραμμάτων οικονομικής τόνωσης και εγγυήσεων πίστωσης που όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν πλέον εφαρμόσει σε εθνικό επίπεδο, αλλά μάλλον η αναγκαία επέκτασή τους. Σχεδόν το ήμισυ των χρημάτων είναι δάνεια, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν σε τομείς προστασίας του κλίματος, ψηφιοποίησης και ανθεκτικότητας σε μελλοντικές κρίσεις».(σε απλά ελληνικά θα πάνε πάλι στις χώρες του Βορρά σε προμήθειες ψηφιακής και περιβαλλοντικής τεχνολογίας)
Και συνεχίζει ο Γερμανός καθηγητής: «Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Γερμανία είναι μια μικρή οικονομία παγκοσμίως και δεν μπορεί να αντέξει την πίεση της Κίνας και των ΗΠΑ, ούτε είναι σε θέση μόνη της να προστατεύσει τα συμφέροντά της, παρά μόνο ως μέρος μιας ισχυρής Ευρώπης. Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ανέλαβε την ευθύνη για τη Γερμανία και την Ευρώπη και πέτυχε μια σημαντική επιτυχία. Αυτή η επιτυχία θα μπορούσε να γίνει ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύγματα της τρέχουσας ομοσπονδιακής γερμανικής κυβέρνησης. Αυτά γράφει ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Βερολίνου και σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας της Γερμανίας και ο νοών νοείτω. Εδώ ισχύει η γνωστή ρήση του ποδοσφαίρου «παίζουν πολλοί και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί».