
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
«Τα συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο κατέγραψαν νέο ρεκόρ, καθώς στις 31 Δεκεμβρίου 2013 διαμορφώθηκαν στα 63,857 δισ. ευρώ, από 56,105 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Δεκεμβρίου του...
2012» γεγονός που αποκαλύπτει την δεινή κατάσταση των νοικοκυριών τα οποία πλέον έσταξαν και την τελευταία ρανίδα των οικονομιών τους στα τοκογλυφικά ταμεία.
Και μπορεί οι αριθμοί γενικώς να είναι επιδεκτικοί διαφορετικών ερμηνειών ως προς τα αίτια της διαμόρφωσής τους, δεν επιδέχονται ωστόσο παρά μιας και μόνης ερμηνείας ως προς το αιτιατό, που αποκλειστικά ένας Αισχύλος ή ένας Σοφοκλής θα ήταν σε θέση να περιγράψουν και να τιτλοφορήσουν. Γιατί περί τραγωδίας πρόκειται.
Μιας τραγωδίας που ασφαλώς δεν αφορά το σύνολο του πληθυσμού αφού η γνωστή χυδαία μειοψηφία του εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την κρίση ως ευκαιρία πλουτισμού:
Μιας τραγωδίας που ασφαλώς δεν αφορά το σύνολο του πληθυσμού αφού η γνωστή χυδαία μειοψηφία του εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την κρίση ως ευκαιρία πλουτισμού:
Και αυτό συμβαίνει, είτε επειδή διαθέτει άκρες στην αθεράπευτη διαπλοκή για να της παρέχονται αχρεωστήτως και αφειδώς δια των ιδιωτικοποιήσεων χρήμα και μέσα παραγωγής, είτε γιατί την εξόπλισαν με νόμους ισοπέδωσης του κόστους και των συνθηκών εργασίας, αλλά και των φορο-υποχρεώσεών της. Μονά ζυγά δικά της..
Δύναται έτσι να εκμεταλλεύεται μεσαιωνικά τις βασικές ανάγκες των πολιτών κατά τον πλέον επικερδή γι αυτή τρόπο.. Και το χείριστο. Να παρέχει στην όζουσα τηλοψία την ευχέρεια της εξοργιστικά αυθαίρετης γενίκευσης του "επιτυχούς" προσωπικού της παραδείγματος , εντείνοντας κατά τρόπο κυνικό την οδύνη εκατομμυρίων Γιάννηδων Αγιάννηδων της ζωής.
Αυτών που έχουν ήδη αποψιλωθεί ως του τελευταίου λεπτού από τα ευρώ της τσέπης τους, προκειμένου να διασώσουν όχι πια το «έχειν» τους, αλλά το «είναι» τους και το «είναι» των ανυπεράσπιστων απογόνων τους, από τις μακάβριες επιθέσεις των τοποτηρητών της παγκόσμιας τοκογλυφίας..
Έχουν πλείστοι δημοκρατικοί αρθρογράφοι και αναλυτές εξηγήσει επαρκώς τις πολιτικές αλλά και τις ποινικές ευθύνες -κυρίως αυτές - που ανέλαβαν οι διαχειριστές της εξαθλίωσής μας … Η εμμονή τους όμως στο στόχο έχει πάρει αυτό το βαθμό φανατισμού, που οποιαδήποτε προσθαφαίρεση επί μέρους ενοχών πιθανότατα να μας προκαλούσε εμετικό κορεσμό, κάτι στο οποίο ως φαίνεται στοχεύουν προκειμένου να απαλλαχθούν δια της λογικής του "αναγκαίου κακού".
Ε, λοιπόν ας παραμείνουμε αμετακίνητα στοχοπροσηλωμένοι στο "κακό" που επισύρει τον κολασμό και ας αφήσουμε το "αναγκαίο", στις μεταξύ τους ατέρμονες συζητήσεις, κατά την μακρά περίοδο του εγκλεισμού τους στα κελιά των πραξικοπηματιών, που μετά τον θάνατο και του τελευταίου επίορκου δολοφόνου Ντερτιλή, χηρεύουν αναμένοντας τους νέους ενοίκους τους..
klydonas

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου