Ο κόσμος χωρισμένος

Η μάνα με πρόβλημα υγείας. Χρεωμένη. Η τράπεζα την εκβιάζει... Η μάνα με μπαστούνι.

Ο πατέρας με πρόβλημα υγείας. Κατάκοιτος. Φόβος, αγωνία και άγνοια για το αύριο.

Εγώ; Άνεργος. Ετών 32!

Θα μου πεις, παίρνουν δυο συντάξεις. Δεν φτάνουν για τα χαράτσια, τη ΔΕΗ, τη εφορία κ.ο.κ.

Τρόφιμα; Οικονομία.

Έξοδο; Οικονομία.

Παντού και πάντα; Οικονομία.

Ειδήσεις των 20.00: Όλα πάνε καλά... ενώ μέσα μας βράζουμε.

Πού πάμε;

Στην περιοχή μας, φόβος για το αύριο. Η κοινωνική συνοχή τρέμει, ο κόσμος χωρισμένος σε βολεψάκηδες που πάνε για Χριστούγεννα εξωτερικό -ενώ κανείς δεν ελέγχει πώς βγάζουν λεφτά- ενώ εμείς; Εδώ.

Αιθαλομίχλη;

Ο φόβος των πλούσιων περιοχών πως θα πάθουν αναπνευστικά, ενώ η ανάγκη για ζέστη υπερτερεί της λογικής φωνής πως βλάπτει.

- ΝΑ ΦΥΓΩ; ΟΧΙ.

- ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΩ; ΟΧΙ.

- ΝΑ ΠΑΛΕΨΩ; ΝΑΙ.

Μέχρι πότε ;

Μέχρι πότε εσύ που με διαβάζεις, θα λες "κι αύριο μέρα είναι";

Δεν είμαι Χρυσαυγίτης, αλλά θεωρώ κρίμα πως ένας περήφανος λαός πεινάει και σκέφτεται διχαστικά. Κρίμα.
Κώστας - Ξάνθη , 32 χρ. , Ξάνθη

 

 

          imerologioanergou