Bγήκα στην αγορά εργασίας το 2010.Kαι να η σεζόν είναι νεκρή και να το μαγαζί του γνωστού που έκλεισε και να οι...
και καλά εργαζόμενοι (μαύρα ενοείται) φίλοι να σου τη λένε που δεν είσαι ένας από τις 3.000 αιτήσεις για ένα εργοστάσιο που πήρε 400 (τώρα, το πως και το γιατί δεν ξέρω να σας το πω).
Και να και τα οικογενειακά προβληματα (διαζύγιο μετά απο 30 χρόνια, ρε πατέρα; Θα μας τρελάνεις; Αλλά τελικά το μετάνιωσε).
Και σε λίγο να και η κατάθλιψη. Στα τηλέφωνα δεν απαντούσα. Τίποτα. Κι έπιασα πάτο και τι κατάλαβα; Τίποτα.
Τώρα, μετά από πολλά σκαμπανευάσματα σπουδάζω ξανά. Ναι, πατέρα, αν είναι να φύγω έξω θα είναι για μεταπτυχιακό.
Μην το βάζετε κάτω και βάλτε το μυαλό να δουλέψει γιατί μόνο αυτό μας έμεινε, και πάνω από όλα κρατήστε το υγιές. Ο στόχος τους είναι το μυαλό μας. Πώς; Μη ρωτάτε. Να ενημερώνεστε, το βασικότερο απ' όλα.
Άντε, και καλή τύχη αλάνια και κούκλες!
το σοφί , 24 χρ.
imerologioanergou
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου