Πινγκ - πονγκ το παιχνιδάκι, μια μας πάνε αποδώ, την άλλη μας πάνε αποκεί κι εμείς ως βιαίως παιζόμενο από τους χειριστές μας μπαλάκι επιταχύνουμε την...
πορεία μας προς τον πιο σαφή πια στόχο: το να συνεχίζουμε να παιζόμαστε από τους χειριστές κατά τη βουλησή τους.Οι διαχειριστές ανέλαβαν από μόνοι τους και την ιδιοκτησία. Δεν είμαστε πλέον (ούτε ήμασταν ποτέ) αυτοδιαχειριζόμενοι. Μας έλεγαν φάτε κι εμείς τρώγαμε, μας έλεγαν κοιμηθείτε κι εμείς κοιμόμασταν, τώρα μας λένε να πάμε να πνιγούμε κι εμείς πάμε. Στη Β. Κορέα δεν χρειάζεται να τους πουν να κλάψουν για τον πρόσφατα χαμένο ηγέτη τους, το κάνουν από μόνοι τους. Πολτός.
Είναι πλέον αργά; Αφού τα δεχθήκαμε όλα, θα δεχτούμε κι αυτά που έπονται; Πάνε 4-5 χρόνια, δεν είναι και λίγο. Τα κατάφεραν. Η ανεργία είναι απλώς ένα βήμα προς τα κάτω. Υπάρχουν και άλλα: να μην έχεις να φας, να μην μπορείς να πας στο νοσοκομείο, να σκέφτεσαι την αυτοκτονία, να αυτοκτονείς.
Αισιοδοξία η βλακεία; "Μα μην είσαι τόσο απαισιόδοξος, βρε παιδάκι μου"! Και ρωτώ: "Εσείς, που ακριβώς βασίζετε την αισιοδοξία σας;". Υπάρχουν δηλαδή κάποια απτά στοιχεία τα οποία σας κάνουν να αισιοδοξείτε ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα ή απλώς έχετε αυτό το είδος της χαζομαλακισμένης αφέλειας η οποία εδράζεται πάνω σε μια αφηρημένου είδους μελλοντολογική πρόβλεψη, χωρίς καμία λογική συσχέτιση, θρησκειοληπτικού τύπου;
Η αισιοδοξία χτίζεται η γεννιέται, ό,τι προτιμάτε. Το καράβι βούλιαξε και είσαι στη μέση του πουθενά. Έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι αισιόδοξος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα σωθείς. Εκτός αν είσαι κωλόφαρδος. Αλλά η κωλοφαρδία δεν είναι στο χέρι σου.
Πώς θα σωθούμε, λοιπόν; Θα αφεθούμε στον δείκτη της κωλοφαρδίας μας; Ή, ακόμα χειρότερα, στα χέρια αυτών που κυβερνούν; Ή θα οργανωθούμε σε ένα σώμα το οποίο μπορεί να έχει τη μεγαλύτερη δύναμη; Ο εχθρός είναι πολύ καλά οργανωμένος, έχει σαφή στόχο και σκοπό.Οι υπόλοιποι, στη συντριπτική πλειοψηφία, είμαστε αγέλη.
Η αγέλη όμως έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα:Είναι το 99%.
Νέο , 40 χρ.
imerologioanergou
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου